Deel 2 - de stem van het leven
zie dit bloempje toch eens stralen
mooi en krachtig in het licht
totdat zij een ikje krijgt
dat zegt ach jee het is geen gezicht
mijn blaadjes zijn te klein van vorm
mijn steel is veel te lang
wat zal een ander er van vinden
help ik voel me o zo bang
ook voel ik me zo heel alleen
geen medebloemen of groen gras
ben ik geliefd word ik gezien
ik wou dat ik een ander was
en zo piekert ze maar verder
het ikje heeft haar in zijn macht
totaal gevangen in het denken
heeft zij geen weet meer van haar pracht
één ding dat is zeker
ja waarachtig en gewis
het is een grote zegen
dat dit bloempje ikloos is
Geen opmerkingen:
Een reactie posten